«ای خدای بیت‌الله! چشم ما را از سنگ و خاک بگیر و به جمال صاحب‌خانه روشن کن! ای خدای کعبه! ما را از خودمان تهی و آکنده از حضور خود کن! ای خدای خانه‌‍! به زائرانی که بر در خانه‌ات آویخته‌اند، بگو که: ای خدای مکه! کی می‌شود که میزبان حقیقی خانه ظهور کند.

ای خدای مقام ابراهیم! دستیابی به مقام ابراهیم کار آسانی نیست. حرفی از الفبای رفاقت ابراهیم را به ما بیاموز و جرعه‌ای از جسارت ابراهیمی را در جانمان بریز.

ای خدای احرام! توفیق ده که لباس اخلاق خویش را از تن فرو بریزیم و احرام اخلاق تو را بر تن کنیم.


کاش می‌شد که هرگز لباس خویش را باز نپوشیم. کاش می‌شد همیشه محرم باشیم!

ای خدای صفا و مروه! همه عمر، سعی میان خوف و رجا را ارزانی بدار!

ای خدای زمزم! خواستن را به ما بیاموز و چشمه معرفت را از کویر وجودمان، زلال و لاینقطع بجوشان!

ای خدای محمد! ننگ جهالت و جاهلیت را از دامان اسلام و مسلمانان پاک گردان!

ای خدای عرفات! آدمی اگر حد خویش بشناسد، از مصایب دهر مصون می‌ماند. ما را شناسای حد خویش قرار ده!

ای خدای طواف! طواف بی‌امام، به گشتن به دور خویش می‌ماند؛ شرک و گمراهی است،‌چشم ما را در طواف، به محبوب و مقتدایمان روشن کن!

ای خدای لبیک! نیاید آن روزی که ما تو را بخوانیم و پاسخی نشنویم و رو به سوی توم آریم و روی باز تو را نبینیم.

ای خدای هاجر! عشق و اعتماد و یقین به خودت را در ما تقویت کن تا دست تلاش و پای رفتنمان در مسیر تو فرونماند.

ای خدای مدینه! احساس غربت و مظلومیت شیعه را در مدینه به ظهور فرزند مدینه التیام بخش!

ای خدای حج! آن‌که از محضر کریم تو دست خالی باز گردد، دچار غبنی عظیم شده است. ما را مستحق ملامت ملایک مساز»
به نقل از: سید مهدی شجاعى، مناجات، تهران، نشر نیستان، صص 33 34. (با اندکی تصرف)

شما در اين سايت عضو نيستيد و نمي توانيد فايلي دانلود کنيد. لطفاً در اين سايت عضو شويد.